این روزها در مورد مفهوم سازمان های یادگیرنده حرف و حدیث بسیار است اما شمار سازمان هایی که به مفهوم واقعی، یادگیرنده هستند، اندک است. اگر قرار باشد سازمانها با واقعیتها و چالشهای جدید اقتصادی سازگار شوند، ناگزیر باید یادگیرنده باشند. یادگیری مداوم در این سازمانها باید امری عادی و درعین حال حیاتی باشد. برنامه ها و هدفهای یادگیری و عمل به آموخته های جدید، باید روزانه و آزادانه در مجموعه سازمان و در رده های افقی و عمودی به بحث گذاشته شده و به اجر درآیند.
در فرهنگ سازمان آینده، اصل بر این است که
- یادگیری، امری دایمی و ثابت باشد
- آموزش و بازخورد، همگانی باشد
- آگاهی و اطلاع، همه جانبه باشد
این فرهنگ باید پشتیبان رشد و بالندگی و عملکرد و خودباوری باشد. افزایش آگاهی و هوشیاری سبب افزایش همکاری و به دنبال آن افزایش خودباوری می شود و افزایش خودباوری نیز تداوم رشد و تعالی سازمان را به همراه خواهد داشت